Johannis Baptista Canters

Op 17 juni 1873 vierde pastoor Canters zijn vijf en twintigjarig priesterschap. In mei 1870 werd Canters benoemd tot pastoor in Stompwijk. In maart 1873 werd de kerk ingezegend en een paar maanden vierde Canters zijn jubileum.

Bij of wellicht vlak na de feestelijkheden verspreidde pastoor Canters een gedachtenisplaatje bestemd voor alle parochieleden. Ter herinnering en als dank voor het geschenk.

“Aan alle Gemeentenaren, die hebben bijgedragen voor het nieuwe Hoofd-altaar, bij bovengenoemde gelegenheid door de Gemeente aan haren Herder aangeboden”.

Canters overleed in januari 1884.

Gedachtenis plaatjes verwijzen vaak naar gebeurtenissen in het leven van religieuze leiders, variërende van net ingetredenen tot pausen. Maar even zo vaak werden dergelijke plaatjes aangeboden om te fungeren als ondersteuning voor ‘de missie’ en ter bekostiging van de  opleiding voor onbemiddelde seminaristen. Ik stel mij zo voor dat dergelijke plaatjes dan ook moesten worden betaald met een luttel bedrag.

Alleen in Stompwijk moeten er duizenden in omloop zijn geweest.

13 juni 1970.

Bij vele Stompwijkers roept het noemen van deze datum een stortvloed van fijne herinneringen op! Op die dag organiseerde Gyversto een voetbalwedstrijd tussen de Nederlandse Kernschaatsers en een Stompwijks team. Daarna schoof ieder aan bij een ongetwijfeld gezellige koffietafel.

De op de voorkant geschreven aantekening had naar alle waarschijnlijkheid betrekking op de wereldkampioenschap schaatsen een jaar later. Heeft dus niets te maken met de voetbalwedstrijd.

Wie weet nog waar deze koffietafel werd gehouden? Wie heeft er misschien nog meer herinneringen aan, behalve de plaats. En voor diegenen die nog niet weten voor wie Gyversto dit alles organiseerde. Ik noem de volgende namen: Ard Schenk, Kees Verkerk en nog een negental anderen. U ziet het precies 11 personen en dat betekent dat die bikkels dus zonder reservespelers acte de presence gaven. Als het goed is kunt u klikken op de onderstaande afbeelding en verschijnt vervolgens een grote weergave.

 

Een mooi document, een tragische gebeurtenis.

Bij het werken aan de nieuwe database voor bidprentjes in de webomgeving van Stichting Oud Stompwijk kwam ik de volgende tekst tegen. Zeer waarschijnlijk betreft het hier geen bidprentje maar een zogenaamd gedachtenisplaatje. Het sterfgeval betreft hier Cok Romijn die op 5 september 1944 werd geëxecuteerd door de Duitse bezetter. Diezelfde bezetter zou beslist bezwaar hebben gemaakt tegen de tekst en al helemaal met de voorkant van het plaatje.

Op 5 en 6 september 1944 vermoedde een groot deel van de Nederlandse bevolking dat het snel gedaan zou zijn met de bezetting en dat de oorlog snel zou eindigen. Velen staken zich in hun beste kleren, hesen de Nederlandsche vlag en liepen met oranje kenmerken -linten, rozetten- op hun kleding op straat. De Duitsers, die niet in paniek waren geraakt, pikten dit niet en pakten feestvierders op. Een deel daarvan werd zeg maar standrechtelijk geëxecuteerd. Zo ook Cok Romijn.

Vermoedelijk na de oorlog werd -door famile waarschijnlijk- een gedachtenisplaatje verspreid. De tekst op het plaatje:

De voorkant van het plaatje.

 

Een mooi document, een tragische gebeurtenis. Inderdaad.